Wednesday, December 14, 2005

* ஸீரோ டிகிரி *


போன தடவை இங்கயும் வந்தாச்சு வந்தாஆஆச்சுன்னு பனிப்பொழிவைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அதற்குப் பெயர் Wet Snowவாம். மழையுடன் சேர்ந்து பொழியும் பனி. அதெல்லாம் இங்கே கணக்கிலேயே சேர்த்தியில்லையாம். ந்யூ இங்க்லாண்ட் பகுதியைப் பொருத்தவரை இது மாதிரி Wet Showers பிள்ளையார் சுழி போடக்கூடக் காணாது என்றார்கள். அதன் அர்த்தம் பத்து நாட்களுக்கு முன்பு விழுந்த பனியைப் பார்த்துத் தெரிந்துகொண்டேன்.

வியாழன் நள்ளிரவு வரை குளிராகத்தான் இருந்தது. வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை யாரோ தொடர்ந்து மூச்சா போவது போல கனவு கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்து ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்த்தால் சத்தமேயில்லாமல் பஞ்சு பஞ்சாக அடைமழை போல அடைபனி பெய்து கொண்டிருந்தது. அலுவலகம் புறப்படுவதற்குள் தொலைக்காட்சியில் பெரும்பாலான பள்ளிகள் இயங்கவில்லை என்று செய்தி சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் என் மகள் படிக்கும் நேட்டிக் ப்ரெளன் ஸ்கூல் இயங்கியதென்பதால் அவளைப் பள்ளிப் பேருந்தில் ஏற்றி அனுப்பியாகிவிட்டது. நான் அலுவலகம் கிளம்பும்போதே வாசலில் இரண்டு இஞ்ச் அளவிற்கு பனி சேர்ந்திருக்க த்ரீ டியர் ஆர்க்கிடெக்சரில் உடையணிந்துகொண்டு சென்றும் குளிர் நடுக்கி எடுத்தது.

பெரிதாக்க

வளைகுடாவில் வேலைசெய்யும் போது கோடையின் உச்ச காலத்தில் அலுவலகத்திலிருந்து மதியம் சாப்பிடுவதற்காக வண்டியை எடுத்து குளிரூட்டியை உச்சத்தில் இயக்கினாலும் வீடு வந்து சேரும் இருபது நிமிடப் பிரயாணம் முழுக்க வெப்பக் காற்றுதான் வரும். அவ்வளவு சூடு. ஜன்னலையும் திறந்து வைக்க முடியாது. வெளியிலிருந்து வரும் அனல் காற்றில் பழுத்து விடுவோம். இங்கே தலைகீழ் பிரச்சினை. வீட்டிலிருந்து அலுவலகம் வந்து சேர ஐந்து நிமிடங்கள்தான் ஆகும். வெப்பமூட்டியை இயக்கி அது லேசாக வெப்பக்காற்றை வீசுவதற்குள் அலுவலகம் வந்துவிடும். வண்டியை நடுங்கிக்கொண்டே ஓட்ட வேண்டியிருக்கிறது.

பெரிதாக்க

மதியம் மழை பெய்யும் என்று Weather Channel-இல் ஜோதிடம் சொன்னார்கள். முற்பகலில் பனிப் பொழிவு உக்கிரமாக இருக்க சாலை கட்டிடங்கள் எதுவும் தெரியவில்லை. மேலேயிருந்து பாற்கடலே உடைந்துவிட்டதோ என்று நினைக்கும்படி பொழிந்து தள்ளியது.

பெரிதாக்க

மதியம் மூன்று மணிக்குப் பள்ளிப் பேருந்து வந்துவிடும். வழக்கமாக மனைவி வீட்டிலிருந்து நடை தூரத்திலிருக்கும் நிறுத்தத்திற்கு வந்து மகளைக் கூட்டிச் செல்வார். ஆனால் பனிப் பொழிவு அதிகமாக இருந்ததால் அவரை வீட்டிலேயே இருக்கச் சொல்லிவிட்டு வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்பினால் சாலையே தெரியவில்லை. வாகனங்கள் ஊர்ந்து செல்லவேண்டியிருந்தது. பள்ளியில் கேட்டபோது நேரத்திற்கு வண்டி கிளம்பியதாகவும், ஆனால் வரும் நேரத்தைச் சொல்வது கஷ்டம் - பனிப்பொழிவினால் தாமதமாகும் என்றும் சொன்னார்கள்.

பெரிதாக்க

நான் போய் கிட்டத்தட்ட 45 நிமிடங்கள் காத்திருந்தபின் கிட்டத்தட்ட என் முழங்கால் வரை பனி சேர்ந்தபின் வண்டி வந்தது. மகளை அழைத்துக்கொண்டு வீட்டில் விட்டுவிட்டு அலுவலகம் வந்து வேலையில் மூழ்கியாயிற்று. மாலை ஐந்து மணியளவில் பனிப்பொழிவு நின்றது. மொத்தம் பத்து இஞ்ச் அளவிற்குப் பொழிந்து ஓய்ந்திருந்தது. காலையில் வண்டியை நிறுத்துமிடத்தில் நிறுத்தியவர்களெல்லாம் மாலையில் வெளியில் எடுக்க முடியவில்லை. எல்லா வண்டிகளையும் பனி மூடி ராட்சத முட்டைகள் வரிசையாக இருப்பது போலக் காட்சியளித்தன.

பெரிதாக்க

இரவே துப்புரவு வண்டிகள் களத்தில் இறங்கிச் சாலைகளையும் நடைபாதைகளையும் சுத்தம் செய்து பனியைச் சுரண்டி எடுத்து ஓரமாய் மலைபோல் குவித்துவிட்டனர். மறுநாள் பளீரென்று அடித்த வெயில் பனியில் பட்டு எதிரொளித்துக் கண்களைக் கூசச் செய்தது.

பெரிதாக்க

அப்போது குவித்தது இன்னும் இருக்கிறது. இந்த வாரம் முழுக்க வெப்ப நிலை பூஜ்யத்திற்குக் கீழே. இன்னும் நான்கு மாதங்களாவது இந்நிலைதானாமே? 'எப்படியும் அடுத்த கோடைக்காலத்தில்தான் இந்தப் பனியெல்லாம் உருகும்' என்கிறார் சக அலுவலர். பனிகூடப் பிரச்சினையில்லை. அது பனிக்கட்டியாகிவிடுவதுதான் இன்னும் அபாயமாம். கவனமாக நடக்கவில்லையென்றால் வழுக்கி விழுந்து இடுப்பை உடைத்துக் கொள்ள நேரிடும்.!

பெரிதாக்க

குளிர் நொக்கியெடுக்கிறது. நடமாடும் துணிக்கடை போல இவ்வளவு ஆடைகள் அணிந்து நடமாடுவதற்குப் பதிலாக பேசாமல் வளைகுடாவிலேயே இருந்திருக்கலாம் போல. தமிழ்நாடு எவ்வளவோ மேல். வாழ்க்கை அவ்வளவு ஒன்றும் எளிதல்ல இங்கே.!

பெரிதாக்க

***

2 comments:

KARTHIKRAMAS said...

5-ஆம் படம் பிடித்துள்ளது

"வற்றாயிருப்பு" சுந்தர் said...

நன்றி கார்த்திக்ராம்ஸ்