Thursday, December 01, 2005

மரத் துறவி

விதையில் துவங்கி, முளைத்துச் சின்னஞ்சிறு செடியாகத் துளிர்த்து, வளர்ந்து மரமாகி, கிளைகளும் இலைகளுமாகச் செழித்து, பூப்பூத்துக் காய்த்துக் கனிந்து, மறுபடியும் விதைகளை ஈன்று என்று வாழ்க்கைச் சுழற்சியை மரங்கள் பலமுறை நெடுங்காலத்திற்கு அனுபவிக்கின்றன. நம்மூரில் பருவ மாறுதல்களை அவ்வளவாக உணர முடியாததற்குக் காரணம் தொடர்ந்து நிலவிய மழைபொய்த்த வானம் பார்த்த வருடங்களும்.

இங்கு இலையுதிர் காலம் என்பதை மரங்கள் எல்லாமிழந்து நிற்கும் துறவி போல அப்பட்டமாகக் காட்டுகின்றன. நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு வந்தபோது பச்சைபசேலென்று எங்கு பார்த்தாலும் பசுமையாக முதலில் இருந்தது. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு நிறங்கள் மாறத்துவங்கி வர்ணஜாலங்கள் காட்டின மரங்கள். குளிர்காலம் துவங்கிய நிலையில் இப்போது துறவு நிலைக்கு வந்து சோகமேயுருவாக, வெறும் கூடாகக் காட்சியளிக்கின்றன. மோன நிலையில் காலத்தை உறைய வைத்தது போல் அசையாது நிற்கின்றன மரங்கள்.

விவேக் ஸ்டைலில் சொல்லவேண்டுமானால் மரம் இப்படிச் சொல்லும்....

எப்படி இருந்த நான்..........

இப்படி ஆயிட்டேன்...............


Framingham என்ற இடத்திலுள்ள ப்ளைமெளத் தேவாலயத்தின் (Plymouth Church) முன்பிருக்கும் மரத்தின் இரு பருவ நிலைகளே மேலே நீங்கள் பார்ப்பது.

மனிதனுக்கு எல்லாமிழந்த துறவு நிலை - இலையுதிர் காலம் - ஒரு முறைதான் வருகிறது - மூப்பு என்ற வடிவத்தில்.

மூப்படைந்த மனிதனும் இந்த மரத்துறவி போலத்தான் இருக்கிறான் - ஆனால் மறுபடியும் துளிர்த்தெழ வாய்ப்பில்லாமல்.

***

No comments: