அடேங்கப்பா எவ்ளோ ஒசரம்!

கொடைக்கானல் சென்றால் பேரிஜாம் ஏரிக்குச் செல்லாமல் வருவதில்லை. கொடை ஏரியிலிருந்து 20 கி.மீ. இன்னும் மேலேறிச் செல்லவேண்டும். வனத்துறை அனுமதி தேவை. காலையிலேயே மூஞ்சிக்கல்லில் இருக்கும் அவர்களது அலுவலகத்திற்குச் சென்று விண்ணப்பம் எழுதிக்கொடுத்தால், அனுமதி கிடைக்கும்.

சற்றே கரடுமுரடான சாலை; அசந்தால் கபால மோட்சம்! இடதுபக்கம் படுபாதாளம். எதிரே வண்டி வந்தால், மிக மிக மெதுவாக மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் ஒதுங்கி வழிவிட வேண்டும்.

முதல் கொண்டையூசி வளைவு திரும்பியதும் ஒரு சவுக்குமரத் தோப்பு இருக்கிறது. பைசா கோபுரம் போன்று சாய்ந்த அடர்த்தியாக வளர்ந்த மரங்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, உள்ளே புகுந்து ஒரு நடை நடந்துவிட்டுப் பயணத்தைத் தொடர்வது வழக்கம். சில்வண்டுகளின் ரீங்காரமும், பறவைகளின் சத்தத்தையும் தவிர வேறு சத்தமெதுவுமின்றி அமைதியாக இருக்கும் பிரதேசம். போன நவம்பரில் சென்றிருந்தபோது இரண்டு குதிரைகளை வைத்துக்கொண்டு குறுக்கும் நெடுக்குமாக ஆள்களை அமர்த்தி நடத்திச் சென்று காசு வாங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். கீழே ஏரியைச் சுற்றி குதிரைகள் அதிகமாகி போட்டியும் அதிகமாகிவிட்டது போல!

அதற்கு முந்தைய பயணத்தில் நண்பர்களாகச் சேர்ந்து ஐந்து பைக்குகளில் சென்றிருந்தோம். திரும்ப வருகையில் கடுமையான மழை. ஐந்தில் ஒன்று மட்டும் டிவிஎஸ் சாம்ப் மொப்பெட். முக்கி முனகி நண்பன் அதில் எங்களுடன் சேர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தான். அதிக ஈரத்தில் சாம்ப்பின் கேபிள் பிரேக் உராய்வை இழந்து, வண்டி நிற்காமல் படுவேகமாக இறக்கத்தில் செல்ல, முதலில் அவன் ஜாலியாகத்தான் இருந்தான். சவுக்குத் தோப்பை அடைந்ததும் கொண்டையூசி வளைவில் நின்றிருந்த காட்டெருமையைப் பார்த்து நாங்களெல்லாம் வண்டிகளை நிறுத்திவிட்டு மழையில் காத்திருக்க, அவனால் வண்டியை நிறுத்தமுடியாமல் அலறிக்கொண்டே சென்றான். சட்டென்று கைகளையும் கால்களையும் விரித்துக் குதித்து வண்டியை விடுவித்துவிட்டுக் கீழே விழ, வண்டி மட்டும் நேராகச் சென்று வளைவில் சரிந்து விழ காட்டெருமை எங்களை முறைத்தது. அவன் எழுந்து அடித்த்ப் பதறி திரும்ப எங்களிடம் ஓடி வந்து சேர்ந்துகொள்ள கிட்டத்தட்ட ஒருமணி நேரம் எங்களைக் காக்கவைத்துவிட்டுக் காட்டெருமை சாலையைக் கடந்து சென்று மறைந்தது. சரியான திகில் பயணம் அது.

பேரிஜாம் அமைதியான ஏரி. காட்டுத் தீ பற்றிக்கொள்ளும் அபாயம் அதிகம் என்பதால் அங்கு தீப்பெட்டி போன்ற பொருள்கள் தடைசெய்யப் பட்டுள்ளன. இன்னும் ஏறி மலைத்தொடர்களூடே பயணித்தால் 75 கி.மீ. தூரத்தில் மூணாறு வந்துவிடும்.

சவுக்குத் தோப்பில் காலாற நடந்து செல்வது இனிய அனுபவம். காற்றில் கலந்திருக்கும் குளிரும், பல்வேறு செடிகளின் மணமும் மனதை லேசாக்கிவிடும். மஸ்கட்டில் எங்கு உயர்ந்த மரங்களெல்லாம்? இளைய மகள் துர்காவுக்கு இம்மரங்களின் உயரம் பிரமிப்பைத் தர, அண்ணாந்து திகைப்புடன் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அப்போது ஹேண்டிகாமிலேயே எடுத்த படம் இது.

ஒரு வேளை ஆகாயத்திலிருந்து உம்மாச்சி வருகிறாரா என்று பார்த்தாளோ என்னவோ?

***